حيوانات يك جفت (نر و ماده) بر كشتى سوار كن» تا در غرقاب، نسل آنها قطع نشود «قُلْنَا احْمِلْ فيها مِنْ كُلٍّ زَوْجَيْنِ اثْنَيْنِ».
«و همچنين خاندانت را، جز آنها كه قبلًا وعده هلاك آنها داده شده، و نيز مؤمنان را بر كشتى سوار كن» «وَ أَهْلَكَ إِلَّا مَنْ سَبَقَ عَلَيْهِ الْقَوْلُ وَ مَنْ آمَنَ».
«اما جز افراد كمى به او ايمان نياوردند» «وَ ما آمَنَ مَعَهُ إِلَّا قَليلٌ».
اين آيه از يك سو، اشاره به همسر بى‌ايمان نوح و فرزندش «كنعان» مى‌كند، كه داستان آنها در آيات آينده خواهد آمد، كه بر اثر انحراف از مسير ايمان و همكارى با گناهكاران رابطه و پيوند خود را از نوح عليه السلام بريدند، و حق سوارشدن بر كشتى نجات را نداشتند؛ چرا كه شرط سوار شدن بر آن در درجه اول «ايمان» بود.
و از سوى ديگر، اشاره به اين مى‌كند كه: محصول ساليان بسيار دراز تلاش پى‌گير نوح عليه السلام در راه تبليغ آئين خويش، چيزى جز گروهى اندك از مؤمنان نبود، كه طبق بعضى از اين روايات، در اين مدت طولانى تنها هشتاد نفر به او ايمان آوردند، «١» و حتى بعضى، عدد آنها را از اين هم كمتر نوشته‌اند. «٢»
و اين خود مى‌رساند كه، اين پيامبر بزرگ تا چه حد استقامت و پايمردى داشت، كه براى هدايت هر يك از آنها به سوى خدا، به طور متوسط ده سال زحمت كشيد! زحمتى كه مردم عادى، حتى براى هدايت و نجات فرزندشان تحمل نمى‌كنند.
***
«نوح» به سرعت بستگان و ياران با ايمان خود را جمع كرد، و چون لحظه