معنى ورود بر آب نيز آمده است.
و «مَوْرُود» به معنى آبى است كه بر آن وارد مى‌شوند (اسم مفعول است).
بنابراين، معنى جمله «وَ بِئْسَ الْوِرْدُ الْمَوْرُودُ» چنين مى‌شود: «آتش، بد آبشخورگاهى است كه بر آن وارد مى‌شوند». «١»
ذكر اين نكته نيز لازم به نظر مى‌رسد كه، جهان پس از مرگ- همان گونه كه قبلًا هم اشاره كرده‌ايم- عالمى است كه اعمال و افعال ما در اين دنيا در مقياس وسيعى در آنجا مجسم مى‌شود، خوشبختى‌ها و بدبختى‌هاى آن جهان پرتوى است از كارهاى ما در اين جهان، آنها كه در اينجا رهبران بهشتيان بودند، در آنجا نيز گروه‌ها را به سوى بهشت و سعادت مى‌برند، و آنها كه رهبر ستمگران، گمراهان و دوزخيان بودند، در آنجا نيز پيروان خود را به سوى جهنم مى‌برند، و خود جلودار آنها هستند!.
***
سپس مى‌گويد: «آنها در اين جهان از رحمت خدا دور، و به مجازات و كيفرهاى سخت او گرفتار شدند، و در ميان امواج خروشان غرق گرديدند و در روز رستاخيز نيز از رحمت خدا دور خواهند بود» «وَ أُتْبِعُوا في‌ هذِهِ لَعْنَةً وَ يَوْمَ الْقِيامَةِ».
نام ننگين آنها، هميشه در صفحات تاريخ به عنوان يك قوم گمراه و جبار ثبت مى‌گردد، بنابراين، هم در اين دنيا خسارت كردند و هم در جهان ديگر.
«و آتش دوزخ چه بد عطائى است كه به آنها داده شده است» «بِئْسَ الرِّفْدُ