زنده‌اى وجود داشته باشد، غذاى آنها از چه راهى تأمين مى‌شود؛ زيرا ريشه اصلى غذاها به نباتات و گياهان باز مى‌گردد، كه آن هم نيازمند به نور آفتاب است، و در اعماق بيش از ٧٠٠ متر مطلقاً نورى وجود ندارد، و يك شب تاريك ابدى بر آن سايه افكنده است.
ولى به زودى روشن شد، نور آفتاب، گياهان ذره‌بينى را در سطح آب، و در بستر امواج پرورش مى‌دهد، و هنگامى كه مرحله تكاملى خود را پيمود، همچون ميوه رسيده‌اى، به اعماق دريا فرو مى‌رود، و سفره نعمت را براى موجودات زنده ژرفناى آب فراهم مى‌سازند.
از سوى ديگر، بسيارند پرندگانى كه از ماهيان دريا تغذيه مى‌كنند، حتى انواعى از شب پره وجود دارد، كه در ظلمت شب، همچون يك غوّاص ماهر به اعماق آب فرو مى‌رود، و صيد خود را كه با امواج مخصوص رادار مانندى، كه از بينى آنها بيرون فرستاده مى‌شود شناسائى و نشانه گيرى كرده، بيرون مى‌آورد.
روزىِ بعضى از انواع پرندگان، در لابلاى دندان‌هاى پاره‌اى از حيوانات عظيم الجثه دريا نهفته شده! اين حيوانات كه پس از تغذيه از حيوانات دريائى دندان‌هايشان احتياج به يك «خلال طبيعى»! دارد، به ساحل مى‌آيند، دهانشان را كه بى‌شباهت به غار كوچكى نيست باز نگه مى‌دارند، آن گروه از پرندگان كه روزيشان در اينجا حواله شده است، بدون هيچ گونه وحشت و اضطراب وارد اين «غار» مى‌شوند، و به جستجوى روزى خويش، در لابلاى دندان‌هاى حيوان غول‌پيكر مى‌پردازند، هم شكمى از اين غذاى آماده، از عزا در مى‌آورند، و هم حيوان را از اين مواد مزاحم راحت مى‌سازند، و هنگامى كه برنامه هر دو پايان پذيرفت، و آنها به خارج پرواز كردند، حيوان با احساس آرامش، دهان را به روى هم مى‌گذارد، و به اعماق آب فرو مى‌رود!