آغاز سوره يوسف و محتواى آن
قبل از ورود در تفسير آيات اين سوره، ذكر چند امر لازم است:
١- در اين كه اين سوره در «مكّه» نازل شده است، در ميان مفسران، بحث و اشكالى نيست، تنها از «ابن عباس» نقل شده كه، چهار آيه آن (سه آيه نخست و آيه هفتم) در «مدينه» نازل گرديده. «١»
ولى، دقت در پيوند اين آيات با آيات ديگر اين سوره، نشان مى‌دهد كه، نمى‌توان آنها را از بقيه تفكيك كرد.
بنابراين، احتمال نزول اين چهار آيه در «مدينه» بسيار ضعيف است.
***
٢- تمام آيات اين سوره، جز چند آيه‌اى كه در آخر آن آمده، سرگذشت جالب، شيرين و عبرت‌انگيز پيامبر خدا يوسف عليه السلام را بيان مى‌كند، و به همين دليل، اين سوره به نام «يوسف» ناميده شده است، و به همين جهت، از مجموع ٢٧ بار ذكر نام «يوسف» در قرآن، ٢٥ مرتبه آن در اين سوره است، و فقط دو مورد آن در سوره‌هاى ديگر (سوره غافر آيه ٣٤ و انعام آيه ٨٤) مى‌باشد.
محتواى اين سوره، بر خلاف سوره‌هاى ديگر قرآن، همگى به هم پيوسته، و بيان فرازهاى مختلف يك داستان است، كه در بيش از ده بخش با بيان فوق‌العاده گويا، جذاب، فشرده، عميق و مهيج آمده است.
گر چه، داستان پردازان بى‌هدف، و يا آنها كه هدف‌هاى پست و آلوده‌اى دارند، سعى كرده‌اند از اين سرگذشت آموزنده، يك داستان عشقى محرك براى