تفسير:
تصفيه شروع مى‌شود
سرگذشت نوح كه در آيات اين سوره، آمده است، در حقيقت در چند فراز، كه هر فراز مربوط به يك دوره از مبارزات نوح در مقابل مستكبران است، بيان شده.
آنچه در آيات قبل گذشت، مرحله دعوت و تبليغ پى‌گير و مستمر نوح عليه السلام با نهايت جديت، و با استفاده از تمام وسائل بود، در اين مرحله، كه ساليان دراز طول كشيد، گروه اندكى- اندك از نظر عدد و بسيار از نظر كيفيت و استقامت- به او ايمان آوردند.
آيات مورد بحث، اشاره به مرحله دوم اين مبارزه است، مرحله پايان يافتن دوران تبليغ و آماده شدن براى تصفيه الهى!
در آيه نخست مى‌خوانيم: «به نوح وحى شد كه جز افرادى كه از قومت به تو ايمان آورده‌اند، ديگر هيچ كس ايمان نخواهد آورد» «وَ أُوحِيَ إِلى‌ نُوحٍ أَنَّهُ لَنْ يُؤْمِنَ مِنْ قَوْمِكَ إِلَّا مَنْ قَدْ آمَنَ».
اشاره به اين كه، صفوف به كلى از هم جدا شده، و ديگر دعوت براى ايمان و اصلاح سودى ندارد، بايد آماده تصفيه و انقلاب نهائى شود.
و در پايان آيه، به نوح عليه السلام دلدارى داده، مى‌گويد: «اكنون كه چنين است، از كارهائى كه اينها انجام مى‌دهند، به هيچ وجه اندوهناك و محزون مباش» «فَلاتَبْتَئِسْ بِما كانُوا يَفْعَلُونَ».
ضمناً، از اين آيه، استفاده مى‌شود: خداوند قسمت‌هائى از علم اسرار غيب را، در هر مورد كه لازم باشد، در اختيار پيامبرش مى‌گذارد، همان گونه كه در اينجا به نوح خبر مى‌دهد كه: در آينده هيچ كس از آنها ايمان نخواهد آورد.
***