امتى گواهى بر اعمالشان مى‌طلبيم، و تو را گواه آنها قرار مى‌دهيم».
و در مورد حضرت مسيح عليه السلام در آيه ١١٧ سوره «مائده» آمده است: وَ كُنْتُ عَلَيْهِمْ شَهيداً ما دُمْتُ فيهِمْ: «من تا آن زمان كه در ميان پيروانم بودم بر اعمال آنها گواه بودم».
و نيز، در اين كه گوينده جمله «أَلا لَعْنَةُ اللَّهِ عَلَى الظَّالِمينَ» خداوند است يا شاهدان بر اعمال؟ در ميان مفسران گفتگو است، اما ظاهر آيه اين است كه، اين سخن دنباله گفتار شاهدان است.
***
آيه بعد صفات اين ظالمان را در ضمن سه جمله بيان مى‌كند:
نخست مى‌گويد: «آنها كسانى هستند كه مردم را با انواع وسائل از راه خدا باز مى‌دارند» «الَّذينَ يَصُدُّونَ عَنْ سَبيلِ اللَّهِ».
اين كار، يا از طريق القاء شبهه، و يا از طريق تهديد، و گاهى تطميع، و مانند آن، صورت مى‌گيرد كه هدف همه آنها يكى است و آن باز داشتن از راه خدا است.
ديگر اين كه، آنها مخصوصاً «سعى دارند راه مستقيم الهى را كج و معوج نشان دهند» «وَ يَبْغُونَها عِوَجاً».
يعنى با انواع تحريف‌ها، كم و زياد كردن، تفسير به رأى و مخفى ساختن حقايق، چنان مى‌كنند كه اين صراط مستقيم، به صورت اصليش در نظرها جلوه‌گر نشود، تا مردم نتوانند از اين راه بروند، و افراد حق‌طلب، جاده اصلى را پيدا نكنند. «١»