تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٣٢
«بَقِيَّةُ اللَّهِ خَيْرٌ لَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنينَ». «١»
و اين كه در پارهاى از تعبيرات و روايات نام «بَقِيَّةُ اللَّه» بر مهدى موعود عليه السلام گذارده شده «٢» نيز، اشاره به همين موضوع است؛ زيرا او يك وجود پر فيض و ذخيره بزرگ الهى است، كه براى بر چيدن بساط ظلم و بيدادگرى در جهان و بر افراشتن پرچم عدل و داد، نگاهدارى شده است.
و از اينجا، روشن مىشود: چه حق بزرگى اين شخصيتهاى ارزشمند و مبارزهكنندگان با فساد و «اولوا بقيهها» بر جوامع بشرى دارند؛ چرا كه آنها رمز بقاء و حيات ملتها و نجات آنها از نابودى و هلاكتند!
***
٢- جامعه در مسير اصلاح، حق بقاء دارد
نكته ديگرى كه در آيه فوق جلب توجه مىكند، اين است كه: قرآن مىگويد: خداوند هيچ شهر و آبادى را به ظلم و ستم نابود نمىكند، در حالى كه اهلش «مصلح» باشند.
توجه به تفاوت «مصلح» و «صالح» اين نكته را روشن مىسازد كه، تنها «صالح» بودن، ضامن بقاء نيست، بلكه اگر جامعهاى صالح نباشد ولى در مسير اصلاح گام بردارد، او نيز حق بقاء و حيات دارد، ولى آن روز كه نه صالح بود و نه مصلح، از نظر سنت آفرينش حق حيات براى او نيست، و به زودى از ميان خواهد رفت.
به تعبير ديگر، هر گاه جامعهاى ظالم بود، اما به خود آمده و در صدد اصلاح باشد چنين جامعهاى مىماند، ولى اگر ظالم بود و در مسير اصلاح و پاكسازى نبود، نخواهد ماند.