٩٦ وَ لَقَدْ أَرْسَلْنا مُوسى‌ بِآياتِنا وَ سُلْطانٍ مُبينٍ
٩٧ إِلى‌ فِرْعَوْنَ وَ مَلَائِهِ فَاتَّبَعُوا أَمْرَ فِرْعَوْنَ وَ ما أَمْرُ فِرْعَوْنَ بِرَشيدٍ
٩٨ يَقْدُمُ قَوْمَهُ يَوْمَ الْقِيامَةِ فَأَوْرَدَهُمُ النَّارَ وَ بِئْسَ الْوِرْدُ الْمَوْرُودُ
٩٩ وَ أُتْبِعُوا في‌ هذِهِ لَعْنَةً وَ يَوْمَ الْقِيامَةِ بِئْسَ الرِّفْدُ الْمَرْفُودُ
ترجمه:
٩٦- ما، موسى‌ را با آيات خود و دليل آشكارى فرستاديم ...
٩٧- به سوى فرعون و اطرافيانش؛ اما آنها از فرمان فرعون پيروى كردند؛ در حالى كه فرمان فرعون، مايه رشد و نجات نبود!
٩٨- روز قيامت، او در پيشا پيش قومش خواهد بود؛ و آنها را وارد آتش مى‌كند! و چه بد آبشخورى است (آتش)، كه بر آن وارد مى‌شوند!
٩٩- آنان در اين جهان و روز قيامت، لعنتى به دنبال دارند؛ و چه بد عطائى است (لعن و دورى از رحمت خدا)، كه نصيب آنان مى‌شود!
تفسير:
قهرمان مبارزه با فرعون
بعد از پايان داستان «شعيب» و اصحاب «مدين»، اشاره به گوشه‌اى از سرگذشت «موسى‌ بن عمران» و مبارزاتش با فرعون مى‌كند، و اين هفتمين داستان پيامبران در اين سوره است.
سرگذشت موسى‌ عليه السلام، از تمام پيامبران در قرآن بيشتر آمده است؛ زيرا در