«چهار چيز از اسباب سعادت، و چهار چيز از اسباب شقاوت است:
اما، آن چهار چيز كه از اسباب سعادت است: همسر صالح، خانه وسيع، همسايه شايسته، و مركب خوب.
و آن چهار چيز كه از اسباب شقاوت است: همسايه بد، همسر بد، خانه تنگ و مركب بد است». «١»

با توجه به اين كه، اين چهار موضوع در زندگى مادى و معنوى هر كس نقش مؤثرى دارد، و از عوامل پيروزى يا شكست مى‌تواند باشد، وسعت مفهوم سعادت و شقاوت در منطق اسلام روشن مى‌شود.
يك همسر خوب، انسان را به انواع نيكى‌ها تشويق مى‌كند.
يك خانه وسيع روح و فكر انسان را آرامش مى‌بخشد، و آماده فعاليت بيشتر مى‌نمايد.
همسايه بد بلا آفرين، و همسايه خوب كمك مؤثرى به آسايش و حتى پيشرفت هدف‌هاى انسان مى‌كند.
يك مركب به دردخور، براى رسيدن به كارها و وظائف اجتماعى عامل مؤثرى است، در حالى كه مركب قراضه و زِوار در رفته، عامل عقب‌ماندگى است؛ چرا كه كمتر مى‌تواند صاحبش را به مقصد برساند.
٤- و نيز، از پيامبر صلى الله عليه و آله اين حديث نقل شده است:
مِنْ عَلاماتِ الشِّقاءِ جُمُودُ الْعَيْنَيْنِ، وَ قَسْوَةُ الْقَلْبِ، وَ شِدَّةُ الْحِرْصِ فِي طَلَبِ الرِّزْقِ، وَ الإِصْرارُ عَلَى الذَّنْبِ:
«از نشانه‌هاى شقاوت، آن است كه هرگز قطره اشكى از چشم انسان نريزد،