تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٥٤
روبرو بود، و با اين حال استقامت ورزيد، «تو هم صبر و استقامت كن؛ چرا كه سرانجام پيروزى براى پرهيزگاران است» «فَاصْبِرْ إِنَّ الْعاقِبَةَ لِلْمُتَّقينَ».
***
نكتهها:
١- بيان داستان انبياء به صورت واقعى و خالى از هر گونه خرافه و تحريف، تنها از طريق وحى آسمانى ممكن است، و گرنه كتب تاريخ پيشينيان آن قدر با اسطورهها و افسانهها آميخته شده، كه شناخت حق از باطل در آن ممكن نيست و هر قدر بيشتر به عقب بر مىگرديم، اين آميختگى بيشتر مىشود.
بنابراين، بيان سرگذشت انبياء و اقوام پيشين، خالى از هر گونه خرافات، خود يكى از نشانههاى حقانيت قرآن و پيامبر اسلام است. «١»
***
٢- از آيه اخير استفاده مىشود كه بر خلاف آنچه برخى مىپندارند، پيامبران از علم غيب آگاهى داشتند، منتها، اين آگاهى از طريق الهى و به مقدارى كه خدا مىخواست بود، نه اين كه از پيش خود چيزى بدانند، و اگر مىبينيم در پارهاى از آيات، نفى علم غيب شده، اشاره به همين است كه علم آنها ذاتى نيست بلكه فقط از ناحيه خدا است.
***
٣- آيه اخير واقعيت ديگرى را نيز روشن مىكند، كه بيان سرگذشت انبياء و اقوام گذشته در قرآن تنها درسى براى امت اسلامى نيست، بلكه، علاوه بر اين يك نوع دلدارى و تسلى خاطر و تقويت اراده و روحيه براى پيامبر صلى الله عليه و آله نيز هست؛ چرا كه او هم بشر است، و بايد از اين طريق در مكتب الهى درس بخواند،