الف: پاكسازى روى زمين
درست است خداوند، «رحيم» و مهربان است، ولى نبايد فراموش كرد كه، او در عين حال، «حكيم» نيز مى‌باشد، به مقتضاى حكمتش، هر گاه قوم و ملتى فاسد شوند، و دعوت ناصحان و مربيان الهى در آنها اثر نكند، حق حيات براى آنها نيست، سرانجام از طريق انقلاب‌هاى اجتماعى و يا انقلاب‌هاى طبيعى، سازمان زندگى آنها در هم كوبيده و نابود مى‌شود.
اين، نه منحصر به قوم نوح بوده است و نه به زمان و وقت معينى، اين يك سنت الهى است در همه اعصار و قرون، و همه اقوام و ملت‌ها، و حتى در عصر و زمان ما! و چه بسا، جنگ‌هاى جهانى اول و دوم اشكالى از اين پاكسازى باشد.
ب: مجازات با طوفان چرا؟
درست است كه يك قوم و ملت فاسد بايد نابود شوند، و وسيله نابودى آنها هر چه باشد تفاوت نمى‌كند، ولى دقت در آيات قرآن نشان مى‌دهد، بالاخره تناسبى ميان نحوه مجازات‌ها و گناهان اقوام بوده و هست (دقت كنيد).
فرعون، تكيه گاه قدرتش را «رود عظيم نيل» و آب‌هاى پر بركت آن قرار داده بود، و جالب اين كه نابودى او هم به وسيله همان شد!
نمرود، متكى به لشكر عظيمش بود، و چنان كه مى‌دانيم لشكر كوچكى از حشرات، او و يارانش را شكست داد!
قوم نوح، جمعيت كشاورز و دامدارى بودند، و چنين جمعيتى همه چيز خود را از دانه‌هاى حيات‌بخش باران مى‌داند، اما سرانجام همين باران آنها را از بين برد.
و از اينجا به خوبى روشن مى‌شود، چقدر برنامه‌هاى الهى حساب شده است، و اگر مى‌بينيم انسان‌هاى طغيانگر عصر ما در جنگ‌هاى جهانى اول و