١٥ مَنْ كانَ يُريدُ الْحَياةَ الدُّنْيا وَ زينَتَها نُوَفِّ إِلَيْهِمْ أَعْمالَهُمْ فيها وَ هُمْ فيها لايُبْخَسُونَ
١٦ أُولئِكَ الَّذينَ لَيْسَ لَهُمْ فِي الآْخِرَةِ إِلَّا النَّارُ وَ حَبِطَ ما صَنَعُوا فيها وَ باطِلٌ ما كانُوا يَعْمَلُونَ
ترجمه:
١٥- كسانى كه زندگى دنيا و زينت آن را بخواهند، (نتيجه) اعمالشان را در همين دنيا به طور كامل به آنها مى‌دهيم؛ و چيزى كم و كاست از آنها نخواهد شد!
١٦- (ولى) آنها در آخرت، جز آتش، (سهمى) نخواهند داشت؛ و آنچه را در دنيا (براى غير خدا) انجام دادند، بر باد مى‌رود؛ و آنچه را عمل مى‌كردند، باطل و بى‌اثر مى‌شود!
تفسير:
آيات گذشته، با ذكر «دلائل اعجاز قرآن» حجت را بر مشركان و منكران تمام كرد، و از آنجا كه پس از وضوح حق باز گروهى، تنها به خاطر حفظ منافع مادى خويش، از تسليم خوددارى مى‌كنند، آيات مورد بحث اشاره به سرنوشت اين گونه افراد دنياپرست كرده، مى‌گويد: «كسى كه تنها هدفش، زندگى دنيا، زرق و برق و زينت آن باشد، در همين جهان نتيجه اعمال خويش را در مى‌يابد، بى آن كه چيزى از آن كم و كاست شود» «مَنْ كانَ يُريدُ الْحَياةَ الدُّنْيا وَ زينَتَها نُوَفِّ إِلَيْهِمْ أَعْمالَهُمْ فيها وَ هُمْ فيها لايُبْخَسُونَ».