تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٦٠
٥- آيات تحدّى
آيات فوق، بار ديگر اعجاز قرآن را تأكيد مىكند و مىگويد: اين يك سخن عادى نيست، تراوش مغز بشر نمىباشد، بلكه وحى آسمانى است، كه از علم و قدرت بىپايان خداوند سرچشمه گرفته، و به همين جهت، تحدّى مىكند و تمام جهانيان را به مبارزه مىطلبد.
با توجه به اين كه: معاصران پيامبر صلى الله عليه و آله و حتى اقوامى كه تا به امروز روى كار آمدند، از انجام چنين چيزى عاجز ماندند و تن به آن همه مشكلات دادند اما اقدامى در راه معارضه با آيات قرآن نكردند، روشن مىشود چنين كارى اصولًا از بشر ساخته نبوده و نيست، آيا معجزه چيزى غير از اين است؟
اين نداى قرآن، هنوز در گوش ماست، و اين معجزه جاويدان همچنان جهانيان را به سوى خود مىخواند، و تمام محافل علمى دنيا را تحدى مىكند، نه تنها از نظر فصاحت و بلاغت يعنى شيرينى و جذابيت عبارات، و رسائى مفاهيم، بلكه، از جهت محتوا، علومى كه آن زمان از نظر انسانها پنهان بود، قوانين و مقرراتى كه ضامن سعادت و نجات بشريت است، بياناتى خالى از هر گونه تناقض و پراكندهگوئى، تواريخى خالى از هر گونه خرافات و گزافگوئى و مانند اينها. «١»
***
٦- «همه قرآن» يا «ده سوره» يا «يك سوره»؟
همان گونه كه مىدانيم، قرآن مجيد در يكجا، مخالفان را دعوت به آوردن مثل قرآن كرده است (سوره اسراء- ٨٨).