تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٠
ياد خدا و وظائفشان غافل نمىگردند.
و به همين دليل، «براى اين افراد آمرزش و پاداش بزرگى خواهد بود» «أُولئِكَ لَهُمْ مَغْفِرَةٌ وَ أَجْرٌ كَبيرٌ».
***
نكتهها:
١- امّت معدوده و ياران مهدى عليه السلام
در روايات متعددى كه از طرق اهل بيت عليهم السلام به ما رسيده، «امّت معدوده» به معنى نفرات كم، و اشاره به ياران مهدى عليه السلام گرفته شده است، «١» به اين ترتيب، معنى آيه نخستين چنين مىشود: اگر ما مجازات اين ستمگران و بدكاران را به قيام مهدى عليه السلام و يارانش واگذار كنيم، آنها مىگويند: چه چيز جلو عذاب خدا را گرفته است؟
البته، همان گونه كه گفتيم معنى ظاهر آيه اين است كه، «أُمَّةٍ مَعْدُودَةٍ» به معنى زمان معدود و معين است، و در روايتى كه از امير مؤمنان على عليه السلام در تفسير آيه، نقل شده، «امت معدوده» همين گونه تفسير گرديده، بنابراين، روايات مزبور، ممكن است اشاره به معنى دوم، و به اصطلاح «بطن آيه» بوده باشد، كه در اين صورت بيان يك قانون كلى در مورد ستمگران است، نه يك مسأله مربوط به مشركان و مجرمان زمان پيامبر صلى الله عليه و آله، و مىدانيم: قرآن آياتش معانى مختلفى دارد، معنى نخستين و ظاهر آن ممكن است درباره يك مسأله خاص يا گروه معينى باشد، اما معنى دوم آن عام و مجرد از زمان و گروه معين.
***