قابل توجه اين كه: حديثى به همين مضمون از رسول خدا صلى الله عليه و آله رسيده و جملات ذيل نيز در آن آمده است: فَإِنَّ هذِهِ السَّاعَةَ عَوْنٌ لِتِلْكَ السَّاعاتِ وَ اسْتِجامٌ لِلْقُلُوب: «چرا كه اين ساعت تفريح و سرگمى كمكى است براى ساعت‌هاى ساير برنامه‌ها و آرامش و آسايشى است براى قلب‌ها». «١»
به گفته بعضى، تفريح و سرگرمى همچون سرويس كردن و روغن كارى نمودن چرخ‌هاى يك ماشين است، گر چه اين ماشين براى اين كار يك ساعت متوقف مى‌شود، ولى بعداً قدرت و توان و نيروى جديدى پيدا مى‌كند، كه چند برابر آن را جبران خواهد كرد، به علاوه بر عمر ماشين خواهد افزود.
اما مهم اين است: سرگرمى و تفريح، «سالم» باشد و گرنه مشكلى را كه حل نمى‌كند، بر مشكل‌ها هم مى‌افزايد، چه بسيار تفريحات ناسالمى كه روح و اعصاب انسان را چنان مى‌كوبد كه قدرت كار و فعاليت را تا مدتى از او مى‌گيرد، و يا لااقل بازده كار او را به حداقل مى‌رساند.
اين نكته نيز، قابل توجه است كه در اسلام تا آنجا به مسأله تفريح سالم اهميت داده شده است، كه يك سلسله مسابقات، حتى با شرطبندى را اسلام اجازه داده، و تاريخ مى‌گويد قسمتى از اين مسابقات در حضور شخص پيامبر صلى الله عليه و آله و با داورى و نظارت او انجام مى‌گرفت.
حتى گاه شتر مخصوص خود را براى مسابقه سوارى در اختيار ياران مى‌گذاشت.
در روايتى از امام صادق عليه السلام مى‌خوانيم: أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه و آله أَجْرَى الإِبِلَ مُقْبِلَةً مِنْ تَبُوكَ فَسَبَقَتِ الْعَضْباءُ وَ عَلَيْها أُسامَةُ، فَجَعَلَ النَّاسُ يَقُولُونَ سَبَقَ رَسُولُ اللَّهِ وَ