تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٧١
خواب زندانيان، كه در آيه ٣٦ همين سوره آمده و داستان خواب ملك و سلطان «مصر» كه در آيه ٤٣ خواهد آمد، به چند نمونه خواب برخورد مىكنيم، كه همه آنها از حوادث آينده پرده برداشته است.
بعضى از اين حوادث، نسبتاً دور، مانند خواب يوسف عليه السلام، كه مىگويند:
بعد از چهل سال به تحقق پيوست. «١»
و بعضى در آينده نزديكتر، مانند خواب پادشاه مصر و همبندهاى يوسف عليه السلام.
در غير اين سوره، اشاره به «خوابهاى تعبيردار» ديگرى نيز شده، مانند رؤياى پيغمبر صلى الله عليه و آله كه در سوره «فتح» به آن اشاره شده، «٢» و خواب «ابراهيم» عليه السلام كه در سوره «صافات» آمده است «٣» (اين خواب، هم فرمان الهى بود و هم تعبير داشت).
جالب اين كه، در روايتى از پيامبر صلى الله عليه و آله چنين مىخوانيم: الرُّؤْيا ثَلاثَةٌ بُشْرى مِنَ اللَّهِ وَ تَحْزِينٌ مِنَ الشَّيْطانِ وَ الَّذِي يُحَدِّثُ بِهِ الإِنْسانُ نَفْسَهُ فَيَراهُ فِي مَنامِهِ:
«خواب و رؤيا سه گونه است: گاهى بشارتى از ناحيه خداوند است، گاه، وسيله غم و اندوه از سوى شيطان، و گاه مسائلى است كه انسان در فكر خود مىپروراند و آن را در خواب مىبيند». «٤»
روشن است، خوابهاى شيطانى چيزى نيست كه تعبير داشته باشد، اما خوابهاى رحمانى كه جنبه بشارت دارد، حتماً بايد خوابى باشد كه از حادثه مسرتبخش در آينده پرده بردارد.