تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٦٨
خورشيد و ماه و ستارگان به كار رفته، همچنين كلمه «ساجِدِين».
اشاره به اين كه، سجده آنها يك امر تصادفى نبود بلكه پيدا بود روى حساب همچون افراد عاقل و هوشيار سجده مىكنند.
البته روشن است منظور از «سجده» در اينجا خضوع و تواضع مىباشد، و گرنه سجده به شكل سجده معمولى انسانها در مورد خورشيد و ماه و ستارگان مفهوم ندارد.
***
اين خواب هيجانانگيز و معنىدار، يعقوب عليه السلام پيامبر را در فكر فرو برد:
خورشيد و ماه و ستارگان آسمان! آن هم يازده ستاره، فرود آمدند و در برابر فرزندم يوسف عليه السلام سجده كردند، چقدر پر معنى است؟!
حتماً خورشيد و ماه، من و مادرش (يا من و خالهاش) مىباشيم، و يازده ستاره، برادرانش، قدر و مقام فرزندم آن قدر بالا مىرود كه ستارگان آسمان و خورشيد و ماه سر بر آستانش مىسايند، آن قدر در پيشگاه خدا عزيز و آبرومند مىشود كه آسمانيان در برابرش خضوع مىكنند، چه خواب پر شكوه و جالبى؟!.
لذا با لحن آميخته با نگرانى و اضطراب، اما توأم با خوشحالى به فرزندش چنين «گفت: فرزندم اين خوابت را براى برادرانت بازگو مكن»! «قالَ يا بُنَيَّ لاتَقْصُصْ رُؤْياكَ عَلى إِخْوَتِكَ».
«چرا كه آنها براى تو نقشههاى خطرناك خواهند كشيد» «فَيَكيدُوا لَكَ كَيْداً».
من مىدانم: «شيطان براى انسان دشمن آشكارى است» «إِنَّ الشَّيْطانَ لِلإِنْسانِ عَدُوٌّ مُبينٌ».
او منتظر بهانهاى است كه وسوسههاى خود را آغاز كند، به آتش كينه و