تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٤٦
پروردگارا! چنان كن كه تو را با صفات جلال و جمالت بشناسيم! و چنان كن كه با آگاهى به سوى تو حركت كنيم!
پروردگارا! به ما توفيقى ده كه مخلصانه تو را «پرستش» كنيم، و عاشقانه به تو «توكّل» نمائيم!
پروردگارا! در اين برهه از زمان، كه پس از انقلاب شكوهمند اسلامى ما مشكلات روز افزون از هر سو ما را احاطه كرده، و دشمنان براى خاموش كردن نور اين انقلاب تلاش و كوشش مىكنند، تنها اميد ما توئى، و تكيهگاه براى حل اين مشكلات، ذات پاك تو است! «١»
پروردگارا! اين ما نبوديم كه راه را تا بدينجا پيموديم، بلكه تأئيدات آشكار و نهان تو بود كه در همه جا، ما را در رسيدن به اين مرحله توان بخشيد، در باقيمانده راه نيز ما را از اين موهبت بزرگ محروم مفرما، و لطف خاصت را از ما دريغ مدار، و به ما نيز توفيق مرحمت كن كه بتوانيم اين تفسير را، كه دريچه تازهاى به كتاب بزرگ آسمانيت مىگشايد به پايان برسانيم!
آمِيْنَ يا رَبَّ الْعالَمِيْنَ
پايان سوره هود