لايُؤْمِنُونَ اعْمَلُوا عَلى‌ مَكانَتِكُمْ إِنَّا عامِلُونَ».
***
«شما در انتظار باشيد، و ما هم انتظار مى‌كشيم، تا ببينيم كدامين پيروز مى‌شوند، و كدامين شكست مى‌خورند» «وَ انْتَظِرُوا إِنَّا مُنْتَظِرُونَ».
شما در انتظار خام شكست ما باشيد، و ما در انتظار واقعى عذاب الهى براى شما هستيم، كه يا از دست ما خواهيد كشيد، و يا مستقيماً از طرف خدا!
اين گونه تهديدها، كه به صورت «امر» ذكر مى‌شود، در موارد ديگرى از قرآن نيز به چشم مى‌خورد، مانند: اعْمَلُوا ما شِئْتُمْ إِنَّهُ بِما تَعْمَلُونَ بَصير: «هر كار مى‌خواهيد بكنيد، خدا از اعمال شما آگاه است». «١»
و در مورد شيطان مى‌خوانيم: وَ اسْتَفْزِزْ مَنِ اسْتَطَعْتَ مِنْهُمْ بِصَوْتِكَ وَ أَجْلِبْ عَلَيْهِمْ بِخَيْلِكَ وَ رَجِلِك: «با صداى خود آنها را به حركت در آور و لشگر سواره و پياده خود را به سوى آنها بفرست». «٢»
بديهى است، هيچ يك از اين صيغه‌هاى امر، براى وادار كردن به كار نيست، بلكه همه آنها جنبه تهديد دارد.
***
آخرين آيه اين سوره، به بيان «توحيد» (توحيد علم و توحيد افعال و توحيد عبادت) مى‌پردازد، همان گونه كه آيات آغاز اين سوره از حكمت و علم خداوند و توحيد عبادت سخن مى‌گفت.
در حقيقت، در اين آيه انگشت روى سه شعبه از توحيد گذاشته شده است، نخست «توحيد علمى» پروردگار، مى‌فرمايد: «غيب آسمان‌ها و زمين مخصوص خدا است، و او است كه از همه اسرار آشكار و نهان با خبر است»