تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٤
نكته:
تقسيم ارزاق و تلاش براى زندگى
در مورد «رزق» بحثهاى مهمى است، كه قسمتى از آن را در اينجا از نظر مىگذرانيم:
١- «رزق»
همان گونه كه گفتيم در لغت به معنى بخشش مستمر و متداوم است، اعم از مادّى يا معنوى، بنابراين، هر گونه بهرهاى را كه خداوند نصيب بندگان مىكند، از مواد غذائى، مسكن و پوشاك، و يا علم و عقل و فهم و ايمان و اخلاص، به همه اينها «رزق» گفته مىشود، و آنها كه مفهوم اين كلمه را محدود به جنبههاى مادى مىكنند، توجه دقيق به موارد استعمال آن ندارند.
قرآن درباره شهيدان راه حق مىگويد: بَلْ أَحْياءٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ يُرْزَقُون: «آنها زندهاند و نزد پروردگارشان روزى مىبرند» «١» روشن است روزى شهيدان، آن هم در جهان برزخ، نعمتهاى مادى نيست، بلكه همان مواهب معنوى است، كه حتى تصورش براى ما در اين زندگى مادى مشكل است.
***
٢- تأمين نيازمندىها
مسأله تأمين نيازمندىهاى موجودات زنده، و به تعبير ديگر رزق و روزى آنها، از جالبترين مسائلى است كه با گذشت زمان و پيشرفت علم، پرده از اسرار آن برداشته مىشود، و صحنههاى شگفت انگيز تازهاى از آن، به وسيله علم فاش مىگردد.
در گذشته، همه دانشمندان در فكر بودند، اگر در اعماق درياها موجودات