تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٢٢
صابِرُونَ يَغْلِبُوا مِائَتَيْن». «١»
و نعمتهاى بهشتى را پاداش سراى ديگر آنها شمرده است «وَ جَزاهُمْ بِما صَبَرُوا جَنَّةً وَ حَريراً». «٢»
***
نكتهها:
١- اهميت فوقالعاده نماز
در روايات متعددى، كه ذيل آيات فوق از پيامبر صلى الله عليه و آله و ائمه معصومين عليهم السلام نقل شده، تعبيراتى ديده مىشود كه از اهميت فوقالعاده نماز در مكتب اسلام پرده بر مىدارد.
«ابو عثمان» مىگويد: من با «سلمان فارسى» زير درختى نشسته بودم، او شاخه خشكى را گرفت و تكان داد تا تمام برگهايش فرو ريخت.
سپس رو به من كرده، گفت: سئوال نكردى چرا اين كار را كردم؟
گفتم: بگو ببينم منظورت چه بود؟
گفت: اين همان كارى بود كه پيامبر صلى الله عليه و آله انجام داد- هنگامى كه خدمتش زير درختى نشسته بودم- سپس اين سؤال را از من كرده، گفت:
سلمان نمىپرسى چرا چنين كردم؟
من عرض كردم: بفرمائيد چرا؟
فرمود: إِنَّ الْمُسْلِمَ إِذا تَوَضَّأَ فَأَحْسَنَ الْوُضُوءَ ثُمَّ صَلَّى الصَّلَواتِ الْخَمْسِ تَحاتَتْ خَطاياهُ كَما تَحاتَّ هذَا الْوَرَقُ ثُمَّ قَرَأَ هذِهِ الآْيَةَ وَ أَقِمِ الصَّلاةَ ...:
«هنگامى كه مسلمان وضو بگيرد و خوب وضو بگيرد، سپس نمازهاى پنجگانه را به جا آورد، گناهان او فرو مىريزد، همان گونه كه برگهاى اين شاخه