پس از ذكر سرگذشت پيامبران و اقوام پيشين، و رمز موفقيت و پيروزى آنها، و پس از دلدارى و تقويت اراده پيامبر از اين طريق، در آيه بعد، مهم‌ترين دستور را به پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله مى‌دهد مى‌گويد: «استقامت كن همان گونه كه به تو دستور داده شده است» «فَاسْتَقِمْ كَما أُمِرْتَ».
استقامت، در راه تبليغ و ارشاد، استقامت در طريق مبارزه و پيكار، استقامت در انجام وظائف الهى و پياده كردن تعليمات قرآن بدون هيچ گونه انحراف.
ولى، اين استقامت، نه به خاطر خوش آيند اين و آن، نه از روى تظاهر و ريا، نه براى كسب عنوان قهرمانى، نه براى به دست آوردن مقام، ثروت و كسب موفقيت و قدرت، بلكه، تنها به خاطر فرمان خدا و آن گونه كه به تو دستور داده شده است بايد باشد.
اما، اين دستور تنها مربوط به تو نيست، هم تو بايد استقامت كنى و بدون هيچ كژى واعوجاجى حركت نمائى «و هم تمام كسانى كه از شرك به سوى ايمان باز گشته‌اند، و قبول دعوت اللّه را نموده‌اند» «وَ مَنْ تابَ مَعَكَ».
«استقامتى خالى از افراط و تفريط، صاف و مستقيم، بدون هيچ زياده و نقصان، استقامتى كه در آن طغيان وجود نداشته باشد» «وَ لاتَطْغَوْا».
«چرا كه، خداوند از اعمال شما آگاه است»، و هيچ حركت و سكون و سخن و برنامه‌اى بر او مخفى نمى‌ماند «إِنَّهُ بِما تَعْمَلُونَ بَصيرٌ».
***
نكته:
آيه‌اى پر محتوا و طاقت‌فرسا
در حديث معروفى از «ابن عباس» چنين مى‌خوانيم: