تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٠٧
«مُرِيب» از ماده «ريب»، به معنى شكى است كه آميخته با بدبينى و سوء ظن و قرائن خلاف باشد.
بنابراين، مفهوم اين كلمه اين مىشود كه بتپرستان نه تنها در مسأله حقانيت قرآن، و يا نزول عذاب بر تبهكاران ترديد داشتند، بلكه مدعى بودند ما قرائن خلافى نيز در دست داريم.
«راغب» در كتاب «مفردات»، «ريب» را به شكى معنى مىكند كه بعداً پرده از روى آن برداشته شود، و به يقين گرايد.
بنابراين، مفهوم آيه چنين مىشود: به زودى پرده از روى حقانيت دعوت تو و همچنين مجازات تبهكاران برداشته مىشود، و حقيقت امر ظاهر مىگردد.
***
براى تأكيد بيشتر، اضافه مىكند: «پروردگار تو اعمال هر يك از اين دو گروه (مؤمنان و كافران) را بى كم و كاست به آنها تحويل خواهد داد» «وَ إِنَّ كُلًّا لَمَّا لَيُوَفِّيَنَّهُمْ رَبُّكَ أَعْمالَهُمْ».
و اين كار، هيچ گونه مشكل و مشقتى براى خداوند ندارد؛ «زيرا او به همه چيز آگاه است، و از هر كارى كه انجام مىدهند با خبر مىباشد» «إِنَّهُ بِما يَعْمَلُونَ خَبيرٌ».
جالب اين كه، مىگويد: اعمالشان را به آنها مىدهيم، و اين اشاره ديگرى بر مسأله تجسم اعمال است، و اين كه پاداش و كيفر در حقيقت اعمال خود انسان است كه تغيير شكل مىيابد، و به او مىرسد.
***