با توجه به آنچه ذكر شد، چنين به نظر مى‌رسد: تعبير فوق، ممكن است اشاره به هر گونه «مخفى‌كارى» ظاهرى و باطنى دشمنان پيامبر صلى الله عليه و آله باشد، كه از يكسو با در دل داشتن كينه و عداوتش در ظاهر با زبان شيرين اظهار دوستى مى‌كردند.
و از سوى ديگر، به هنگام گفتگو با يكديگر، سرها را به هم نزديك و سينه‌ها را به عقب داده، و حتى لباس‌ها را به سر مى‌كشيدند، كه بدگوئى‌ها و توطئه‌ها را به صورت مرموزى به يكديگر برسانند، تا كسى از راز آنها آگاه نشود.
لذا قرآن بلافاصله اضافه مى‌كند: «آگاه باشيد! آنها هنگامى كه خود را در جامه‌هاشان پنهان مى‌دارند، (تا اسرار خود را مخفى دارند بايد بدانند) پروردگار پنهان و آشكار آنان را مى‌داند» «أَلا حينَ يَسْتَغْشُونَ ثِيابَهُمْ يَعْلَمُ ما يُسِرُّونَ وَ ما يُعْلِنُونَ».
«چرا كه او از اسرار درون سينه‌ها آگاه است» «إِنَّهُ عَليمٌ بِذاتِ الصُّدُورِ».
بنابراين كارى از پيش نخواهند برد و هر زمان لازم باشد خداوند پيامبرش را از توطئه آنها آگاه خواهد نمود.
***