تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٣
إِلى أَجَلٍ مُسَمّىً».
و از آن بالاتر اين كه، به هر كس به اندازه كارش بهره مىدهد، و تفاوت مردم را در چگونگى عمل به اين چهار اصل، به هيچ وجه ناديده نمىگيرد، بلكه «به هر صاحب فضيلتى، به اندازه فضيلتش عطا مىكند» «وَ يُؤْتِ كُلَّ ذي فَضْلٍ فَضْلَهُ».
«و اما اگر راه مخالفت را پيش گيريد، و در برابر اين دستورهاى چهارگانه عقيدتى و عملى سرپيچى كنيد، من از عذاب روز بزرگى بر شما بيمناكم» همان روز كه در دادگاه بزرگ عدل الهى حضور مىيابيد «وَ إِنْ تَوَلَّوْا فَإِنِّي أَخافُ عَلَيْكُمْ عَذابَ يَوْمٍ كَبيرٍ».
***
به هر حال، بدانيد هر كس باشيد، و در هر مقام و منزلتى قرار گيريد، سرانجام «بازگشت همه شما به سوى خدا است» «إِلَى اللَّهِ مَرْجِعُكُمْ».
و اين جمله، اشاره به اصل پنجمى از اصول تفصيلى قرآن، يعنى مسأله معاد و رستاخيز است.
اما هيچ گاه فكر نكنيد: قدرت شما در برابر قدرت خدا اهميتى دارد، يا مىتوانيد از فرمان او، و دادگاه عدالتش فرار كنيد، و نيز تصور نكنيد كه: او نمىتواند استخوانهاى پوسيده شما را بعد از مرگ، جمعآورى كند، و لباس حيات و زندگى نوينى بر آن بپوشاند «چرا كه او بر همه چيز قادر و تواناست» «وَ هُوَ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَديرٌ».
***