تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٢٥
باايمان را اصلًا در قلمرو حق خود نمىشمارد، ولى به عكس، انحراف جنسى را حق خود مىشمارد.
عادت كردن و خو گرفتن به گناه، در مراحل نهائى و خطرناكش چنين است كه ننگينترين و زشتترين اعمال را حق خود مىشمارد، و پاكترين تمتع و بهرهگيرى جنسى را ناحق مىداند.
***
٥- منظور از «قُوَّة»
در حديثى از امام صادق عليه السلام چنين مىخوانيم كه، در تفسير آيات فوق فرمود: منظور از «قُوَّه» همان «قائم» است و «ركن شديد» ٣١٣ نفر يارانش! «١»
اين روايت، ممكن است عجيب به نظر برسد كه چگونه مىتوان باور كرد لوط در عصر خودش آرزوى ظهور چنين شخصى، با چنين يارانى را كرده باشد.
ولى، آشنائى با رواياتى كه در تفسير آيات قرآن وارد شده تاكنون اين درس را به ما داده است كه، غالباً يك قانون كلى را در چهره يك مصداق روشنش بيان مىكند، در واقع لوط آرزو مىكرد: اى كاش مردانى مصمم با قدرت روحى و جسمى كافى براى تشكيل يك حكومت الهى، همانند مردانى كه حكومت جهانى عصر قيام مهدى عليه السلام را تشكيل مىدهند در اختيار داشت، تا قيام كند و با تكيه بر قدرت، با فساد و انحراف مبارزه نمايد، و اين گونه افراد خيرهسر بىشرم را در هم بكوبد.
***