تفسير:
چهار اصل مهم در دعوت انبياء
اين سوره، همانند آغاز سوره گذشته، و بسيارى از سوره‌هاى ديگر قرآن، با بيان اهميت اين كتاب بزرگ آسمانى شروع مى‌شود، تا مردم به محتويات آن بيشتر توجه كنند، و با ديده دقيق‌ترى به آن بنگرند.
ذكر حروف مقطعه «الر»، خود دليلى است بر اهميت اين كتاب بزرگ آسمانى، كه با تمام اعجاز و عظمتش از حروف مقطعه ساده‌اى كه در اختيار همگان است، همچون «الف، لام، راء» تشكيل شده است «الر». «١»
و به دنبال اين حروف مقطعه، يكى از ويژگى‌هاى قرآن مجيد را با دو جمله بيان مى‌كند، نخست اين كه «كتابى است كه تمام آياتش متقن و مستحكم است» «كِتابٌ أُحْكِمَتْ آياتُهُ».
و «سپس شرح و تفصيل و بيان تمام نيازمندى‌هاى انسان در زمينه زندگى فردى و اجتماعى مادى و معنوى، در آن بيان شده است» «ثُمَّ فُصِّلَتْ».
اين كتاب بزرگ، با اين ويژگى، از سوى چه كسى نازل شده است؟ «از نزد خدائى كه هم حكيم است و هم آگاه» «مِنْ لَدُنْ حَكيمٍ خَبيرٍ».
به مقتضاى حكيم بودنش، آيات قرآن را محكم، و به مقتضاى خبير و آگاه بودنش، آيات قرآن را در بخش‌هاى گوناگون، طبق نيازهاى انسان بيان داشته است؛ چرا كه تا كسى از تمام جزئيات نيازهاى روحى و جسمى انسان با خبر نباشد، نمى‌تواند دستورات شايسته تكامل‌آفرينى صادر كند.
در واقع، هر يك از صفات قرآن كه در اين آيه آمده، از يكى از صفات