كه ما ناصيه او را مى‌گيريم، اشاره به قدرت قاهره او بر همه چيز است، به گونه‌اى كه، هيچ موجودى در برابر اراده او هيچ گونه تاب مقاومت ندارد؛ زيرا معمولًا هنگامى كه موى پيش سر انسان يا حيوانى را محكم بگيرند، قدرت مقاومت از او سلب مى‌شود.
اين تعبير، براى آن است كه مستكبران مغرور و بت‌پرستان از خود راضى، و سلطه‌جويان ستمكار، فكر نكنند اگر چند روزى ميدان به آنها داده شده است، دليل بر آن است كه مى‌توانند در برابر اراده پروردگار، كوچك‌ترين مقاومتى كنند، باشد كه آنها به اين واقعيت توجه كنند و از مركب غرور فرود آيند.
ديگر اين كه، جمله «إِنَّ رَبِّي عَلى‌ صِراطٍ مُسْتَقيمٍ» از زيباترين تعبيرات درباره قدرت آميخته با عدالت پروردگار است؛ چرا كه قدرتمندان غالباً زورگو و ظالمند، اما خداوند با قدرت بى‌انتهايش، همواره بر صراط مستقيم عدالت و جاده صاف حكمت و نظم و حساب مى‌باشد.
٢- اين نكته را نيز، از نظر نبايد دور داشت كه سخنان «هود» در برابر مشركان بيان‌كننده اين واقعيت است كه، هر قدر دشمنان لجوج بر لجاجت خود بيفزايند، رهبر قاطع بايد بر استقامت خود بيفزايد، قوم هود او را سخت از بت‌ها ترساندند، او در مقابل، آنها را به نحو شديدترى از قدرت قاهره خداوند بيم داد.
***