تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٥٩
مىشود، كه خداوند در اختيار مؤمنان در اين جهان مىگذارد و مىگويد:
«اى قوم من! از خدا به خاطر گناهانتان طلب بخشش كنيد» «وَ يا قَوْمِ اسْتَغْفِرُوا رَبَّكُمْ».
«سپس توبه كنيد و به سوى او باز گرديد» «ثُمَّ تُوبُوا إِلَيْهِ».
«اگر شما چنين كنيد، به آسمان فرمان مىدهد قطرههاى حياتبخش باران را بر شما پىدرپى فرو فرستد» «يُرْسِلِ السَّماءَ عَلَيْكُمْ مِدْراراً». «١»
تا كشت و زرع و باغهاى شما، به كم آبى و بىآبى تهديد نشوند، و همواره سرسبز و خرم باشند.
به علاوه، در سايه ايمان و تقوا و پرهيز از گناه و بازگشت به سوى خدا «نيروئى بر نيروى شما مىافزايد» «وَ يَزِدْكُمْ قُوَّةً إِلى قُوَّتِكُمْ».
هرگز فكر نكنيد كه ايمان و تقوا از نيروى شما مىكاهد، نه هرگز.
بلكه، نيروى جسمانى شما را با بهرهگيرى از نيروى معنوى افزايش مىدهد، و با اين پشتوانه مهم قادر خواهيد بود اجتماعى آباد، جمعيتى انبوه، اقتصادى سالم، و ملتى پرقدرت و آزاد و مستقل داشته باشيد.
بنابراين «از راه حق روى بر نتابيد و در جاده گناه قدم مگذرايد» «وَ لاتَتَوَلَّوْا مُجْرِمينَ».
***