تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٥٦
٥٠ وَ إِلى عادٍ أَخاهُمْ هُوداً قالَ يا قَوْمِ اعْبُدُوا اللَّهَ ما لَكُمْ مِنْ إِلهٍ غَيْرُهُ إِنْ أَنْتُمْ إِلَّا مُفْتَرُونَ
٥١ يا قَوْمِ لاأَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِنْ أَجْرِيَ إِلَّا عَلَى الَّذي فَطَرَني أَ فَلا تَعْقِلُونَ
٥٢ وَ يا قَوْمِ اسْتَغْفِرُوا رَبَّكُمْ ثُمَّ تُوبُوا إِلَيْهِ يُرْسِلِ السَّماءَ عَلَيْكُمْ مِدْراراً وَ يَزِدْكُمْ قُوَّةً إِلى قُوَّتِكُمْ وَ لاتَتَوَلَّوْا مُجْرِمينَ
ترجمه:
٥٠- (ما) به سوى (قوم) عاد، برادرشان «هود» را فرستاديم؛ گفت: «اى قوم من! خدا را پرستش كنيد، كه معبودى جز او براى شما نيست! شما فقط تهمت مىزنيد (و بتها را شريك او مىخوانيد)!
٥١- اى قوم من! من از شما براى اين (رسالت)، پاداشى نمىطلبم؛ پاداشِ من، تنها بر كسى است كه مرا آفريده است؛ آيا نمىفهميد؟!
٥٢- و اى قوم من! از پروردگارتان طلب آمرزش كنيد، سپس به سوى او باز گرديد، تا (باران) آسمان را پى در پى بر شما بفرستد؛ و نيروئى بر نيرويتان بيفزايد! و گنهكارانه، روى (از حق) بر نتابيد»!
تفسير:
بتشكن شجاع!
همان گونه كه گفتيم، در اين سوره داستان دعوت هفت پيامبر بزرگ و