دوم، به وسيله مدرن‌ترين سلاح‌هايشان در هم كوبيده شدند، نبايد مايه تعجب ما باشد؛ چرا كه، همين صنايع پيشرفته بود كه تكيه گاه آنها در استعمار و استثمار خلق‌هاى مستضعف جهان محسوب مى‌شد!
ج: نام خدا در هر حال و در همه جا:
در آيات بالا خوانديم، نوح به يارانش دستور مى‌دهد، نام خدا را به هنگام حركت و توقف كشتى فراموش نكنند، همه چيز به نام او، و به ياد او، و با استمداد از ذات پاك او بايد باشد، هر حركتى، هر توقفى، در حال آرامش و در حال طوفان، همه بايد با نام او آغاز شود؛ چرا كه هر كار بى‌نام او شروع شود «ابتر و بريده دم» خواهد بود.
همان گونه كه در حديث معروفى از پيامبر صلى الله عليه و آله نقل شده است: كُلُّ أَمْرٍ ذِي بالٍ لَمْ‌يُذْكَرْ فِيهِ بِسْمِ اللَّهِ فَهُوَ أَبْتَر: «هر كار مهمى كه نام خدا در آن برده نشود نافرجام خواهد بود». «١»
ذكر نام خدا، نه به عنوان تشريفات، بلكه به عنوان انگيزه و هدف، يعنى هر كار كه انگيزه خدائى ندارد و هدفش خدا نيست ابتر است؛ چرا كه انگيزه‌هاى مادى پايان مى‌پذيرد، ولى انگيزه‌هاى الهى تمام نشدنى است، هدف‌هاى مادى به اوج خود كه رسيد خاموش مى‌شود، اما هدف‌هاى الهى همچون ذات پاك او جاودانى خواهد بود.
د: پناهگاه‌هاى پوشالى
معمولًا هر كس در مشكلات زندگى به چيزى پناه مى‌برد، گروهى به ثروتشان، گروهى به مقام و منصبشان، عده‌اى به قدرت جسمانيشان، و جمعى