نكته‌هاى تربيتى مهمى است كه در آن نهفته است، خواه جهانى باشد يا منطقه‌اى.
***
٢- آيا بعد از نزول عذاب، توبه ممكن است؟
از آيات گذشته، استفاده مى‌شود «نوح» حتى بعد از شروع طوفان، فرزند خود را تبليغ مى‌كرد، اين دليل بر آن است كه، اگر ايمان مى‌آورد ايمانش پذيرفته بود، در اينجا اين سؤال پيش مى‌آيد: با توجه به آيات ديگر قرآن كه در گذشته نمونه‌هائى از آن را داشته‌ايم كه: درهاى توبه بعد از نزول عذاب بسته مى‌شود؛ چگونه سازگار است؟
چرا كه در اين هنگام غالب گنهكاران سركش كه مجازات را با چشم خود مى‌بينند، بى‌اختيار و از روى اضطرار توبه مى‌كنند، اما بر اساس آن آيات، توبه‌اى بى‌ارزش و بى‌محتوا!
اما با دقت در آيات فوق، پاسخ اين سؤال را مى‌توان چنين يافت كه: شروع طوفان و آغاز كار آن، نشانه روشنى بر عذاب نبود، بلكه يك باران تند و بى‌سابقه به نظر مى‌رسيد.
به همين دليل، فرزند نوح عليه السلام به پدر گفت: من به كوه پناه مى‌برم تا از غرقاب نجات يابم، به گمان اين كه باران و طوفان يك باران و طوفان طبيعى است، در چنين هنگامى، باز بودن درهاى توبه مسأله عجيبى نيست! و با آيات اشاره شده نيز، سازگار است.
سؤال ديگرى كه در مورد فرزند نوح عليه السلام ممكن است پيش آيد، اين است:
چرا او در اين لحظه حساس تنها، فرزند خود را مخاطب ساخت، نه همه مردم را؟
اين ممكن است به خاطر آن باشد كه، او وظيفه دعوت عمومى‌اش حتى