تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٣٠
ز- و اگر محل زندگى نوح را «كوفه»- آن چنان كه در بعضى از روايات آمده است «١»- بدانيم.
و طبق روايات ديگر، دامنه طوفان به «مكّه» و خانه «كعبه» هم كشيده شده باشد، اين خود مؤيد ديگرى بر جهانى بودن اين طوفان است. «٢»
ولى با اين حال، احتمال منطقهاى بودن آن نيز به كلّى منتفى نيست؛ زيرا اطلاق كلمه «ارض» بر يك منطقه وسيع جهان، در قرآن، مكرّر آمده است، چنان كه در سرگذشت بنى اسرائيل مىخوانيم: وَ أَوْرَثْنَا الْقَوْمَ الَّذينَ كانُوا يُسْتَضْعَفُونَ مَشارِقَ الأَرْضِ وَ مَغارِبَها: «مشرقها و مغربهاى زمين را در اختيار گروه مستضعفان (بنى اسرائيل) قرار داديم». «٣»
حمل حيوانات در كشتى نيز، ممكن است به خاطر اين باشد كه در آن قسمت از زمين، نسل حيوانات قطع نگردد، به خصوص اين كه، در آن روز نقل و انتقال حيوانات از نقطههاى دوردست كار آسانى نبود (دقت كنيد).
همچنين، قرائن ديگرى كه در بالا ذكر شد، قابل تطبيق بر منطقهاى بودن طوفان نوح مىتواند باشد.
اين نكته نيز، قابل توجه است كه: طوفان نوح به عنوان مجازات آن قوم سركش بود، و ما هيچ دليلى در دست نداريم كه دعوت نوح به سراسر زمين رسيده باشد.
اصولًا، با وسائل آن زمان، رسيدن دعوت يك پيامبر (در عصر خودش) به همه نقاط، بسيار بعيد به نظر مىرسد.
ولى در هر حال، هدف قرآن از بيان اين سرگذشت عبرتانگيز، بيان