تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٢٩
مِنَ الْكافِرينَ دَيَّاراً: «خداوندا بر روى زمين از كافران كه هرگز اميد به اصلاحشان نيست احدى را زنده مگذار». «١»
ب- و همچنين آيه ٤٤ همين سوره «هود» (آيه آينده): قيلَ يا أَرْضُ ابْلَعي مائَكِ ...: «اى زمين آبهاى خود را فرو بر ...».
ج- از بسيارى از تواريخ نيز، جهانى بودن طوفان نوح استفاده مىشود، به همين جهت، تمام نژادهاى كنونى را به يكى از سه فرزند نوح (حام، و سام و يافث) كه بعد از نوح باقى ماندند، باز مىگردانند.
د- در تاريخ طبيعى نيز، دورانى به نام دوران بارانهاى سيلابى ديده مىشود، كه اگر آن را الزاماً مربوط به قبل از تولد جانداران ندانيم، قابل تطبيق بر طوفان نوح نيز هست.
ه- اين نظريه نيز، در تاريخ طبيعى زمين هست، كه محور كره زمين تدريجاً تغيير پيدا مىكند، يعنى قطب شمال و جنوب تبديل به خط استوا، و خط استوا جاى قطب شمال و جنوب را مىگيرد، روشن است به هنگام گرم شدن يخهاى فوقالعاده متراكم قطبى، آب درياها به اندازهاى بالا مىآيد كه، بسيارى از خشكىها را فرا مىگيرد و با نفوذ در لايههاى زمين به صورت چشمههاى خروشان از نقاط ديگر سر بر مىآورد، و همين گسترش آبها باعث فزونى ابرها و بارش بارانهاى زيادتر مىگردد. «٢»
و- اين مطلب كه نوح از حيوانات روى زمين نمونههائى با خود برداشت نيز، مؤيد جهانى بودن طوفان است.