آمد، و مجازات جاودان دامنش را خواهد گرفت» «فَسَوْفَ تَعْلَمُونَ مَنْ يَأْتيهِ عَذابٌ يُخْزيهِ وَ يَحِلُّ عَلَيْهِ عَذابٌ مُقيمٌ».
اشاره به اين كه، اگر چه مزاحمت‌هاى شما نسبت به ما عذاب دردناكى است، ولى اولًا- ما در تحمل اين شدائد سربلنديم و پرافتخار.
و ثانياً- اينها هر چه باشد زودگذر است، اما مجازات الهى هم خواركننده است، هم پايان‌ناپذير، و اين دو با هم قابل مقايسه نيست.
***
نكته‌ها:
١- تصفيه، نه انتقام
از آيات فوق، به خوبى استفاده مى‌شود عذاب‌هاى الهى جنبه انتقامى ندارد، بلكه به خاطر تصفيه نوع بشر، و از ميان رفتن آنها كه شايسته حيات نيستند، و باقى ماندن صالحان صورت مى‌گيرد.
به اين معنى كه، يك قوم مستكبر و فاسد و مفسد كه هيچ اميد به ايمان آنها نيست، از نظر نظام آفرينش، حق حيات ندارد، و بايد از ميان برود، و قوم نوح چنين بودند؛ چرا كه آيات فوق مى‌گويد: اكنون كه ديگر اميدى به ايمان بقيه نيست، آماده ساختن كشتى شو، و درباره ظالمان هيچ گونه شفاعت و تقاضاى عفو منما!
همين موضوع، در نفرين اين پيامبر بزرگ، كه در سوره «نوح» آمده است به چشم مى‌خورد: رَبِّ لاتَذَرْ عَلَى الأَرْضِ مِنَ الْكافِرينَ دَيَّاراً* إِنَّكَ إِنْ تَذَرْهُمْ يُضِلُّوا عِبادَكَ وَ لايَلِدُوا إِلَّا فاجِراً كَفَّاراً: «پروردگارا احدى از اين كافران را بر روى زمين مگذار، چرا كه اگر آنها بمانند بندگانت را گمراه مى‌سازند، و از نسل