يك عقيده و استدلال بر آن.
***
«نوح» در برابر اين بى‌اعتنائى، لجاجت و خيره‌سرى، با جمله كوتاهى چنين پاسخ گفت: «تنها اگر خدا اراده كند، به اين تهديدها و وعده‌هاى عذاب تحقق مى‌بخشد» «قالَ إِنَّما يَأْتيكُمْ بِهِ اللَّهُ إِنْ شاءَ».
اما، اين از دست من خارج است و در اختيار من نيست، من فرستاده اويم، و سر بر فرمانش دارم، بنابراين مجازات و عذاب را از من مخواهيد.
اما بدانيد هنگامى كه فرمان عذاب فرا رسد «شما نمى‌توانيد از چنگال قدرت او بگريزيد، و به مأمن و پناهگاهى فرار كنيد»! «وَ ما أَنْتُمْ بِمُعْجِزينَ».
«معجز» از ماده «اعجاز» به معنى ناتوان ساختن ديگرى است، اين كلمه گاهى در مواردى به كار مى‌رود كه انسان مانع كار ديگرى شود، جلو او را بگيرد و او را به عجز در آورد.
و گاهى در موردى كه از چنگال كسى فرار كند و از دسترس وى بيرون رود و او را ناتوان سازد.
و گاهى به اين صورت كه با پيش‌دستى كردن، طرف را به زانو در آورد و يا خود را در مصونيت قرار دهد.
تمام اينها، چهره‌هاى مختلفى از معنى «اعجاز» و ناتوان ساختن طرف است، و در آيه فوق، همه اين معانى محتمل است؛ چرا كه هيچ گونه منافاتى ميان آنها نيست، يعنى شما به هيچ صورت نمى‌توانيد از عذاب او در امان بمانيد.
***
سپس، اضافه مى‌كند: «اگر خداوند به خاطر گناهان و آلودگى‌هاى جسمى و فكرى‌تان بخواهد شما را گمراه سازد، هرگز نصيحت من براى شما سودى