تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٠٥
٣٢ قالُوا يا نُوحُ قَدْ جادَلْتَنا فَأَكْثَرْتَ جِدالَنا فَأْتِنا بِما تَعِدُنا إِنْ كُنْتَ مِنَ الصَّادِقينَ
٣٣ قالَ إِنَّما يَأْتيكُمْ بِهِ اللَّهُ إِنْ شاءَ وَ ما أَنْتُمْ بِمُعْجِزينَ
٣٤ وَ لايَنْفَعُكُمْ نُصْحي إِنْ أَرَدْتُ أَنْ أَنْصَحَ لَكُمْ إِنْ كانَ اللَّهُ يُريدُ أَنْ يُغْوِيَكُمْ هُوَ رَبُّكُمْ وَ إِلَيْهِ تُرْجَعُونَ
٣٥ أَمْ يَقُولُونَ افْتَراهُ قُلْ إِنِ افْتَرَيْتُهُ فَعَلَيَّ إِجْرامي وَ أَنَا بَريءٌ مِمَّا تُجْرِمُونَ
ترجمه:
٣٢- گفتند: «اى نوح! با ما جرّ و بحث كردى، و زياد هم جرّ و بحث كردى! اكنون اگر راست مىگوئى، آنچه را به ما وعده مىدهى بياور»!
٣٣- گفت: «اگر خدا اراده كند، (عذابش را) خواهد آورد؛ و شما قدرت فرار (را) نخواهيد داشت!
٣٤- اندرز من سودى به حالتان نخواهد داشت! هر گاه خدا بخواهد شما را (به خاطر گناهانتان) گمراه سازد، و من بخواهم شما را اندرز دهم، او پروردگار شماست؛ و به سوى او بازگشت داده مىشويد».
٣٥- يا (مشركان) مىگويند: «او (محمّد صلى الله عليه و آله) اين سخنان را به دروغ به خدا نسبت داده است»! بگو: «اگر من اينها را از پيش خود ساخته باشم و به او نسبت دهم، گناهش بر عهده من است؛ ولى من از گناهان شما بيزارم»!