دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٤٦٥ - ٨٠ قنبر، بنده آزاد شده امير مؤمنان

٨٠

قنبر، بنده آزاد شده امير مؤمنان‌

او غلام، يار و همگام على ٧ است. در داورى‌هاى على ٧ غالبا ياد نيك او آمده است.[١] او چونان كارگزار و اجرا كننده حدود و گزارنده فرمان‌هاى على ٧، هماره در محضر او بود. از او به عنوان يكى از پيشتازان كه حقّ على ٧ را شناخت و در دفاع از ولايتْ استوار ماند، ياد كرده‌اند.

در جنگ صفّين، على ٧ در برابر غلام عمرو بن عاص كه پرچمى فراز آورده بود، پرچمى به او داد تا برافرازد.

حَجّاج بن يوسف، او را به خاطر وفاى پاك و عشق پيراسته‌اش به على ٧ به مَسلَخ خواند و او در هنگام شهادت، با قرائت آيه‌اى، حجّاج و همگنانش را رسوا ساخت.

٦٦٠٢. امام صادق ٧: قنبر، غلام على ٧، محبّت شديدى به على ٧ داشت و چون على كه درودهاى خدا بر او باد بيرون مى‌آمد، او نيز پشت سر ايشان با شمشير، بيرون مى‌آمد.

شبى [على ٧‌] او را ديد و فرمود: «اى قنبر! چه مى‌خواهى؟».

گفت: اى امير مؤمنان! آمده‌ام تا پشتِ سر تو راه بروم.

فرمود: «واى بر تو! آيا از [گزند] آسمانيانْ محافظتم مى‌كنى يا زمينيان؟».

گفت: نه؛ بلكه از زمينيان.

فرمود: «زمينيان، جز با اجازه خداوند از آسمان، نمى‌توانند آسيبى به من برسانند. پس بازگرد».

[١] ر. ك: ج ١١ ص ٤٨٩( نمونه‌هايى از داورى‌هاى امام پس از پيامبر) و ص ٥٣٥( نمونه‌هايى از داورى‌هاى امام على در زمان حكومتش).