دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٤٢٣ - ٧٢ عمار بن ياسر

٦٥٥٨. پيامبر خدا ٦: هيچ گاه پسر سميّه (عمّار) با دو كارْ روبه‌رو نشد، جز آن كه درست‌ترينِ آن دو را برگزيد.

٦٥٥٩. پيامبر خدا ٦: خداوند، سر تا پاى عمّار را با ايمانْ آميخته و ايمان را با گوشت و خون او عجين كرده است. پيوسته همراه حقّ است، هركجا كه [حق‌] رود، و آتش نمى‌تواند ذرّه‌اى از او را بسوزاند.

٦٥٦٠. امام على ٧ در توصيف عمّار: او مردى است كه خداوند، گوشت و خون و مو و پوستش را با ايمان آميخته است. هركجا [ايمان‌] برود، مى‌رود و آتش را نسزد كه چيزى از [پيكرِ] او را بسوزاند.

٦٥٦١. پيامبر خدا ٦: گوشت و خون عمّار، بر آتشْ حرام است. نه او را مى‌سوزاند و نه حتّى به او مى‌رسد.

٦٥٦٢. امام على ٧ در توصيف عمّار: او مردى است كه خداوند، گوشت و خونش را بر آتش، حرام كرده است.

٦٥٦٣. پيامبر خدا ٦: بار خدايا! تو آنان را به عمّار آزموده‌اى. او آنان را به بهشت مى‌خوانَد و آنان، او را به دوزخ مى‌خوانند.

٦٥٦٤. پيامبر خدا ٦: آنان را با عمّار چه كار؟ او آنان را به بهشت مى‌خوانَد و آنان او را به‌