شرح و تفسیر دعای ابوحمزه ثمالی - ایزدی، عباس - الصفحة ٦١ - بخش سوم بىنيازى خداوند

بخش سوم:

بى‌نيازى خداوند

دعاى ابو حمزه:

«و لا الّذى اساء و اجترء عليك و لم يرضك،خرج عن قدرتك،

و نه كسى كه بدى كرد و بخود جرات گناه داد و تو را خشنود نكرد،از قدرت تو بيرون است.»

مقدمة قبل از شرح اين جمله،در رابطه با عموم و احاطة قدرت و علم خداوند متعال نسبت به موجودات،به اختصار بحث مى‌كنيم.

قبل از هر چيز بايد دانست كه ذات مقدس خداوند بى‌نياز على الاطلاق است و از عبادت و اطاعت فرمانبرداران سودى عايد او نمى‌شود.بلكه به عكس سود و فايده عايد خود اهل اطاعت شده و با اطاعت خود،درجات قرب را پيموده و آمادگى پذيرش عنايات خاصه الهى را بيشتر پيدا مى‌كنند و همچنين معصيت و نافرمانى اهل معصيت ضررى به او نمى‌رساند و فرضا كه همه بندگان كافر گردند گردى به دامن كبريائى حق نمى‌نشيند،گذشته از اين نبايد بندگان گمان كنند مى‌توانند در اثر گناهشان خدا را عاجز كنند،تا خداوند به هدف خلقت نرسد و يا تصوّر كنند.مى‌توانند اختلالى در هستى يا نابسامانى در نظم جهان ايجاد كنند، خداوند دراين‌باره مى‌فرمايد: