شرح و تفسیر دعای ابوحمزه ثمالی - ایزدی، عباس - الصفحة ٢١٩ - اعتراف و ناتوانى و گناه

برخورد كريمانه

فضل و بخشش و بردبارى خداوند وسيع‌تر از آن است كه با بندگان،متناسب با اعمالشان رفتار كند و يا بخواهد در اثر خطا و گناهشان آنان را بلغزاند.

اين فراز از كلام حضرت،مضمون همان دعائى است كه مرتب مى‌خوانيم:

«الهى عاملنا بفضلك و لا تعاملنا بعدلك يا كريم.»:(پروردگار من!با ما براساس فضل و كرمت رفتار كن نه با عدالتت اى خداى كريم.)

خداوند در قرآن كريم مى‌فرمايد:

وَ لَوْ يُؤٰاخِذُ اللّٰهُ النّٰاسَ بِمٰا كَسَبُوا مٰا تَرَكَ عَلىٰ ظَهْرِهٰا مِنْ دَابَّةٍ وَ لٰكِنْ يُؤَخِّرُهُمْ إِلىٰ أَجَلٍ مُسَمًّى... [١]:«اگر خداوند مردم را به سبب كارهائى كه انجام داده‌اند مجازات كند، جنبنده‌اى را بر پشت زمين باقى نخواهد گذشت(ولى به لطفش)آنها را تا سرآمد معّينى تأخير مى‌اندازد(و مهلت اصلاح مى‌دهد).»

اعتراف و ناتوانى و گناه

دعاى ابو حمزه:

و ما انا يا سيّدى و ما خطرى،هبنى بفضلك سيّدى و تصدّق عليّ بعفوك و جلّلني بسترك و اعف عن توبيخي بكرم وجهك،

من چيستم اى مولايم؟من چه قابليّت و شأنى دارم؟مرا به فضل و كرمت ببخش اى آقاى من و به عفوت بر من منّت گذار و به لطفت بر زشتيم پرده‌پوشى كن و از توبيخ و تهديدم به ذات بزرگوارت درگذر.»

در اينجا حضرت سجاد عليه السّلام اعتراف به عجز و ناتوانى خود مى‌كند و عرض مى‌كند اى خدا!من در پيشگاه باعظمت تو چه شأن و منزلتى دارم و از چه پايگاه و

[١].فاطر(٣٥)٤٥/.