شرح و تفسیر دعای ابوحمزه ثمالی - ایزدی، عباس - الصفحة ١٦ - بازگشت به زادگاه براى خدمت

بازگشت به زادگاه براى خدمت

آن عالم بزرگ و مجاهد سترگ،در سال ١٣٣٨ با ارمغان ارجمندى از علم و تقوا و اخلاص براى خدمت به مردم به زادگاه خود،نجف‌آباد بازگشت و تا عروج مظلومانه‌اش به قرب خداى كريم،به تدريس و تعليم مردم آن ديار و فعاليت‌هاى علمى،اخلاقى،اجتماعى و سياسى اشتغال ورزيد،«ايشان از سابقون در مبارزه عليه رژيم ستمشاهى و از خدمتگزاران صادق و لايق نظام اسلامى و مشتاقان خدمت به مردم بود و تا آخر عمر در همين راه قدم برداشت» [١].خلوص و جديّت و تواضع او چنان بود كه در عين اينكه در رشته‌هاى مختلف علمى مجتهدى مسلّم بود،علاوه بر تدريس دروس عالى فقه و اصول و تفسير،به تدريس كتاب‌هاى مقدمات،ادبيات،اعتقادات،فلسفه و عرفان و كلام و نهج البلاغه نيز پرداخت.و علاوه بر آن،هر روز صبح يك ساعت بعد از طلوع آفتاب،تا آخر عمر به تفسير قرآن براى علما و فضلا و بازاريان برجسته مى‌پرداخت.

بارى او عالمى بود كه از محيطهاى بزرگ و حوزه‌هاى علميه به گوشه‌اى از كشور هجرت نمود و از پايگاه مدرسه و مسجد و تكيه و گذر،تا حوزه و دانشگاه براى بيان حقايق اسلام استفاده كرد و در راه اداى كلمه‌ى حق از هر زمان و مكانى بهره جست.

استاد فقيد از روحيۀ اخلاقى و عرفانى بالايى برخوردار بود و در سحرهاى ماه مبارك رمضان،بعد از نماز كتاب عرفانى منازل السائرين و دعاى افتتاح و ابو حمزۀ ثمالى و دعاى كميل را براى عده‌اى از فضلا تدريس و تفسير مى‌فرمود.او عارفى وارسته بود و از هرگونه ريا و تزوير و شهرت‌طلبى خوددارى مى‌كرد و مقيد به امور اخلاقى بود و از گفتن اسرار و مطالبى كه موجب اختلاف و فتنه يا تضعيف اشخاص

[١].بخشى از پيام تسليت مقام معظّم رهبرى به مناسبت رحلت آيت اللّه ايزدى رحمه اللّه.