شرح و تفسیر دعای ابوحمزه ثمالی - ایزدی، عباس - الصفحة ٣٨٨ - علائم رياكار

و باز فرمود:«إنّ اللّه تعالى لا يقبل عملا فيه مثقال ذرّة من رياء» [١]:(به راستى خداوند تعالى عملى را كه در آن به اندازه مثقالى از ريا باشد،نمى‌پذيرد.)

مولوى:

ما در اين انبار،گندم مى‌كنيم گندمِ جمع آمده،گُم مى‌كنيم

مى‌نينديشيم آخر ما بِهوش كاين خلل در گندم است از مكرِ موش

موش تا انبار ما حفره زده است وز فَنَش [٢]انبار ما ويران‌شده است

اول اى جان دفعِ شرّ موش كن وانگه اندر جمع گندم جوش كن

بشنو از اخبارِ آن صدر الصدور لا صلاةَ تَمَّ إلا بِالحُضورِ

گرنه موشِ دزد در انبار ماست گندمِ اعمالِ چهل ساله كجاست؟ [٣]

آفت ريا مانند صفات بخل و حسد و كينه و كبر و نفاق،اعمالى را كه انسان در طول عمر انجام داده از بين مى‌برد و مانند موشى به انبار ذخيره راه مى‌يابد و غلات را از درون تهى مى‌كند و گندم اعمال چهل ساله را نابود مى‌كند.

علائم رياكار

امير المؤمنين على عليه السّلام مى‌فرمايند:«ثلاث علامات للمرائى:ينشط إذا رأى النّاس،و يكسل إذا كان وحده،و يحبّ أن يحمد فى جميع أموره» [٤]:

فرد رياكار داراى سه علامت است:

١-وقتى مردم را مى‌بيند براى عبادت نشاط پيدا مى‌كند.

٢-هنگامى كه تنهاست در انجام كار كسل و بى‌حال است.

٣-دوست دارد در تمام كارهايش ستايش و تعريف شود.

[١].همان.

[٢].«وز فنش»يعنى و از مكر و حيلۀ موش.

[٣].مثنوى معنوى،دفتر اول،صفحۀ ١٠،تحت عنوان جمع آمدن نصارى با وزير...

[٤].بحار الانوار،چاپ بيروت،ج ٦٩،ص ٣٠٣،باب الرياء،حديث ٥٠.