شرح و تفسیر دعای ابوحمزه ثمالی - ایزدی، عباس - الصفحة ٩٤ - عفو و عنايات بدون استحقاق

عفو و عنايات بدون استحقاق

دعاى ابو حمزه:

«و قد قصدت اليك بطلبتى و توجّهت اليك بحاجتى و جعلت بك استغاثتى و بدعائك توسّلى من غير استحقاق لاستماعك منّى و لا استيجاب لعفوك عنّى بل لثقتى بكرمك و سكونى الى صدق وعدك و لجائى الى الايمان بتوحيدك و يقينى بمعرفتك منّى ان لا ربّ لى غيرك و لا اله الاّ انت وحدك لا شريك لك،

خدايا به جهت نيازى كه دارم،به تو رو آوردم و به مطلبى كه در دل دارم تو را قصد كردم و از تو فريادرسى نمودم و دعا و درخواست از تو را، وسيله خودم قرار دادم،بى‌آنكه استحقاق گوش دادن تو را داشته باشم و يا آنكه مستوجب عفو تو باشم.تنها دلگرم به كرم تو بودم و به وعده‌هاى صادقانه تو دلم آرام بود و در پناه يگانگى تو بودم و يقين دارم كه تو مى‌دانى ربّى و مدبّرى و معبود شايسته‌اى غير از تو برايم نيست تو يگانه اى و شريكى برايت نيست.

در اين چند جمله به بعضى از اركان دعا و درخواست حاجت،اشاره شده است.

١-توجه به حاجت و نياز

٢-صرف‌نظر از ديگران و توجه به اينكه ديگران نيز مثل خود دعاكننده محتاجند

٣-تنها لطف و كرم خدا است كه اقتضاى برآوردن حاجت حاجتمندان را دارد و الاّ خود ما استحقاق اين را نداريم كه خداوند دعاى ما را بشنود و يا ما را عفو كند.

٤-حسن ظن به ذات پاك خدا و دلگرمى به وعده‌هاى صادقانه و توجه به اين نكته كه خداوند خود آگاه است كه سرپرست و مدبرى غير او نداريم و از اين جهت ما را اجابت مى‌كند.