شرح و تفسیر دعای ابوحمزه ثمالی - ایزدی، عباس - الصفحة ٤٦١ - فضل و تفضّل خداوند

موافق فعل خدا و دستور اوست.» [١]

راغب در مفردات مى‌نويسد:«رضاى بنده از خدا آن است كه قضاى خدا را مكروه ندارد و رضاى خدا از بنده آن است كه ببيند بنده از دستور او پيروى و از منهىّ او كناره‌گيرى مى‌كند.»

فضل و تفضّل خداوند

دعاى ابو حمزه:

«و أعطنى يا ربّ جميع ما سئلتك و زدنى من فضلك إنّى إليك راغب يا ربّ العالمين،

اى پروردگار من!هرچه را از تو درخواست كردم به من عنايت كن و از فضل و كرمت زياده بر آن بر من بيفزاى من فقط به تو ميل و رغبت دارم يا رب العالمين»

«فضل»يعنى زيادت،راغب آن را به معنى زيادت و اضافه بر اقتصار مى‌داند و فضل در قرآن به دو معنى به كار رفته:١-برترى مادى يا معنوى.مثل: فَمٰا كٰانَ لَكُمْ عَلَيْنٰا مِنْ فَضْلٍ [٢]:«شما را بر ما برترى نبود»

وَ اللّٰهُ فَضَّلَ بَعْضَكُمْ عَلىٰ بَعْضٍ فِي الرِّزْقِ [٣]:«خداوند بعضى از شما را بر برخى در رزق برترى داد.»برترى دادن در رزق نيز مادى است.

٢-فضل و برترى به معنى عطا و احسان و رحمت: وَ لٰكِنَّ اللّٰهَ ذُو فَضْلٍ عَلَى الْعٰالَمِينَ [٤]:«و لكن خداوند بر جهانيان صاحب احسان و رحمت است.»

راغب گويد:«هر عطيّه‌اى كه بر عطاكننده لازم نباشد،فضل است.يعنى احسان و

[١].براى توضيح بيشتر مراجعه شود به تفسير الميزان،ج ١٧،ص ٢٥٥،بحث رضا و سخط.

[٢].اعراف(٧)٣٩/.

[٣].نحل(١٦)٧١/.

[٤].بقره(٢)٢٥١/.