شرح و تفسیر دعای ابوحمزه ثمالی - ایزدی، عباس - الصفحة ١٣٩ - ٤ پيروى دستگاه هستى از امر حق از روى ميل و رغبت

و جوارح و قواى نفس در عين اينكه تكوينا و از لحاظ وجودى به اطاعت نفس هستند و تخلف نمى‌توانند بكنند و علاوه بر اين،آثار و افعال قواى نفس،منافى و ناملايم با طبع قوى نفس نيست،همچنين قواى فعّالۀ جهان هستى چه فاقد شعور باشند و چه با درك و شعور،همه مسخّر حق و لشكريان اويند و در اجراى فرمان تكوينى حق،با طوع و رغبت در جريانند.چنانچه در سوره سجده مى‌فرمايد:

فَقٰالَ لَهٰا وَ لِلْأَرْضِ ائْتِيٰا طَوْعاً أَوْ كَرْهاً قٰالَتٰا أَتَيْنٰا طٰائِعِينَ [١]:«سپس به فرمان تكوينى خود فرمود كه اى آسمان و زمين شما تحت فرمان آئيد،چه با رغبت يا با بى‌ميلى، آنها عرضه داشتند با كمال شوق و رغبت مى‌آئيم.»

قرآن كريم: لَهُ مٰا فِي السَّمٰاوٰاتِ وَ الْأَرْضِ كُلٌّ لَهُ قٰانِتُونَ [٢]:«آنچه در آسمانها و زمين است براى خداست،همه فرمانبردار اويند.»

دعاى ابو حمزه:

«لك الخلق و الامر تبارك اللّه ربّ العالمين،

امر خلقت جهان براى توست،با خير و بركت و برتر است پروردگار جهانيان.»

«يا ربّ هذا مقام من لاذ بك و استجار بكرمك و الف احسانك و نعمك،

اى پروردگار من!اين موقعيت و موضع دعا و تضرّع و مسكنت به درگاه تو،مقام و موضع كسى است كه پناهنده به تو شد و در جوار كرم تو آمد و با احسان و نعمت تو خوگرفته است.»

[١].فصّلت(٤١)،١١.

[٢].بقره(٢)١١٦/.