شرح و تفسیر دعای ابوحمزه ثمالی - ایزدی، عباس - الصفحة ٣٠٨ - حسن ظن به خدا

امام صادق عليه السّلام هر روز ماه رجب مى‌خواندند:

«خاب الوافدون على غيرك و خسر المتعرّضون إلاّ لك و ضاع الملمّون إلاّ بك و أجدب المنتجعون إلاّ من انتجع فضلك...» [١]:(كسانى كه بر غير تو وارد شوند محرومند و كسانى كه به درگاه غير تو روند زيانكارند و نازل‌شوندگان بر غير تو ضايع گردند،و به قحطى افتند روزى‌طلبان،غير آن كسى كه از فضل تو روزى طلبيد...)

دعاى ابو حمزه:

«يا سيّدى لا تكذّب ظنّى بإحسانك و معروفك فإنّك ثقتى و لا تحرمنى ثوابك فإنّك العارف بفقرى،

اى مولاى من!حسن ظنّم را به احسان و كرمت نادرست مدان كه همانا تو مورد اعتماد منى و مرا از پاداشت محروم مساز كه تو به فقرم آگاهى.»

در اين فراز از دعا امام زين العابدين عليه السّلام از خداوند درخواست مى‌كنند حسن ظنّم را به احسان و لطفت تكذيب مكن زيرا اعتماد و توكّلم به توست و غير از تو به كسى اطمينان ندارم و ثواب و پاداشت را از من دريغ مدار چرا كه خود مى‌دانى من محتاج كمك و پاداش تو هستم.

حسن ظن به خدا

حسن ظنّ و نهى از سوء ظن به خدا صفتى است كه در آيات كريمه [٢]و روايات معصومين عليهم السّلام بدان سفارش شده است.

راوى مى‌گويد از امام صادق عليه السّلام شنيدم پيوسته مى‌فرمود:«حسن الظّنّ باللّه أن لا ترجو إلاّ اللّه و لا تخاف إلاّ ذنبك» [٣]:(حسن ظن(خوش‌گمانى به خدا)اين است كه

[١].مفاتيح الجنان،دعاهاى هر روز ماه رجب.

[٢].مراجعه شود به سورۀ بقره(٢)،آِیه ١٨٦ و سورۀ ص(٣٨)،آِیه ٢٧.

[٣].اصول كافى،ج ٢،ص ٧٢،حديث ٤ باب حسن ظن بالله عز و جل.