شرح و تفسیر دعای ابوحمزه ثمالی - ایزدی، عباس - الصفحة ٤١٦ - تضرّع و طلب يارى

دعاى ابو حمزه:

«إلهى إن أدخلتنى النّار ففى ذلك سرور عدوّك و إن أدخلتنى الجنّة ففى ذلك سرور نبيّك و أنا و اللّه أعلم أنّ سرور نبيّك أحبّ إليك من سرور عدوّك،

اى خداى من!اگر مرا در آتش وارد كنى در آن شادمانى دشمن توست و اگر در بهشت داخل كنى در آن شادى پيامبر توست و به خداوند سوگند من مى‌دانم شادمانى پيامبرت پيش تو محبوب‌تر است از شادمانى دشمنت.»

خواجه عبد اللّه انصارى مى‌گويد:خدايا ما در دنيا گناه مى‌كرديم حبيب تو محمد صلّى اللّه عليه و آله و سلّم افسرده و اندوهگين مى‌شد و دشمن تو ابليس خوشحال و مسرور مى‌گرديد،خدايا فرداى قيامت اگر عقوبت كنى باز دوست تو اندوهگين و دشمن تو شاد مى‌شود.اى خدا دو شادى به دشمن خود مده و دو اندوه به دل دوست خود منه.

اگر در دوزخم سازى مقام

دشمنت خرسند از آن گردد تمام

ليك گر جايم دهى خلد برين

مى‌شود پيغمبرت مسرور از اين

الحق انصاف آور از اين گفتگو

كه مسرّت بر كدام آيد نكو؟

شادى ابليس نزدت بهتر است

يا كه اولى شادى پيغمبر است؟ [١]

[١].شعر از احمد زمرديان،كتاب عشق و رستگارى در شرح دعاى ابو حمزه،ص ٥٩٠.