شرح و تفسیر دعای ابوحمزه ثمالی - ایزدی، عباس - الصفحة ٤٤ - خداوند پيامبر را تأديب مىكند

خداوند پيامبر را تأديب مى‌كند

خداوند يك نوع تأديب دارد كه بوسيله انبياء و اوليائش انجام مى‌پذيرد؛ دستوراتى را به بشر مى‌دهد،و آنچه مصلحت آنها است به آنها گوشزد مى‌نمايد و از عذاب الهى برحذر مى‌دارد و هشدار مى‌دهد.مثلا به پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله و سلّم مى‌فرمايد:

خُذِ الْعَفْوَ وَ أْمُرْ بِالْعُرْفِ وَ أَعْرِضْ عَنِ الْجٰاهِلِينَ [١]:«با عفو و بخشش ملازم باش و به كارهاى پسنديده امر كن و از جاهلان رو بگردان.»

تفسير مجمع البيان در ذيل اين آيه از امام صادق عليه السّلام نقل مى‌كند:«در قرآن مجيد آيه‌اى در مسائل اخلاقى جامع‌تر از اين آيه نيست كه به مناسبت نزول اين آيه، پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله و سلّم فرمود:«أدّبنى ربّى فاحسن تأديبى» [٢]:(خداوند مرا ادب كرد و چه خوب تأديبى.)

حديث ديگرى از امير المؤمنين عليه السّلام نقل شده است كه فرمود:«إنّ رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله و سلّم،ادّبه اللّه عزّ و جل و هو ادّبنى و أنا أؤدب المؤمنين... [٣]»:(خداوند تبارك و تعالى پيامبرش را ادب كرد و او مرا ادب كرد و من مؤمنين را ادب مى‌كنم.)

آرى!خداوند تبارك و تعالى پيامبرش را در تمام مراحل عمر ادب كرد،تاديبى نيكو و زيبا تا آنجا كه او را براى پيامبرى پسنديد و برگزيد و امر دين را به وى واگذار نمود و نيز روايتى به اين معنى از امام صادق عليه السّلام نقل شده است كه مى‌فرمايد:

«انّ اللّه عزّ و جلّ ادّب نبيّه فأحسن ادبه فلمّا اكمل له الادب،قال: وَ إِنَّكَ لَعَلىٰ خُلُقٍ عَظِيمٍ [٤]ثمّ فوّض اليه أمر النّاس و الامّة ليسوس عباده...» [٥]:(خداوند پيامبرش را ادب كرد و چه خوب ادب كرد،و آنگاه كه ادب را براى او كامل نمود به او فرمود:همانا تو بر خلقى بزرگ و عظيم آراسته‌اى،آنگاه امر مردم و امت را به او واگذار و تفويض كرد تا

[١].اعراف(٧)١٩٩/.

[٢].نور الثقلين،ج ٣٩٢،ص ٥.

[٣].نور الثقلين،ج ٣٩٢،ص ٥.

[٤].قلم(٦٨)٤/.

[٥].بحار الانوار،چاپ بيروت،ج ١٧،ص ٤،حديث ٣.