شرح و تفسیر دعای ابوحمزه ثمالی - ایزدی، عباس - الصفحة ١٣٣ - قهر بر پايه مهر،و غضب بر اساس رحمت

بخش يازدهم:

اصرار و صبر در درگاه خداوند

دعاى ابو حمزه:

فو عزّتك يا سيّدى لو نهرتنى ما برحت من بابك و لا كففت عن تملّقك لما انتهى اليّ من المعرفة بجودك و كرمك،

به عزّتت قسم كه هرچند مرا از درگاهت برانى،سوى ديگر نخواهم رفت و از تملّق و درخواستهاى عاجزانه‌ام از تو دست‌بردار نيستم بخاطر شناختى كه از بخشش و بزرگواريت بمن رسيد.»

قهر بر پايه مهر،و غضب براساس رحمت

در اين دو سه جمله از دعا،مطلبى به نظر مى‌آيد كه نبايد از توجه دور داشت كه قهر خداوند بر بنده‌اش بر پايه مهر و غضبش براساس رحمت اوست،به اين معنى كه ذات مقدس پروردگار اگر بر بنده غضب كرد نه اين است كه مخالفت بنده ضررى به خداوند زده و در نتيجه خداوند از آن بنده در دل عقده پيدا كرده كه به جهت گشودن عقده و خنك شدن دل از روى انتقام بنده را طرد يا عذاب كند.

بلكه در بين افراد بشر نيز گاهى ديده مى‌شود كه مهر و محبت و لطف و عنايت به صورت قهر و غلبه جلوه مى‌كند.چنانچه در پدران مشاهده مى‌كنيم لطف حكيمانۀ آنها نسبت به فرزندانشان اقتضاء دارد فرزند خودشان را از همان دوران كودكى زير